บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 10

วันที่  23 มีนาคม 2558

วันนี้เป็นการสอบเก็บคะแนนย่อย เพื่อทบทวนความรู้เดิมที่ได้เรียนมา

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 9

วันที่ 16 มีนาคม พ.ศ.2558

ความรู้ที่ได้ 

 กิจกรรมก่อนเรียนวันนี้  เป็นคำถามทางจิตวิทยาสนุกๆเกี่ยวกับไปเที่ยวสวนสตอว์เบอรี่

เนื้อหาที่เรียนในวันนี้ การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ 

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง 

• การกินอยู่
• การเข้าห้องน้ำ
• การแต่งตัว

สิ่งเหล่านี้เด็กพิเศษสามารถทำได้ด้วยตนเองได้

การสร้างความอิสระโดยที่ไม่พึ่งใคร

• เด็กอยากช่วยเหลือตนเอง
• อยากทำงานตามความสามารถ
• เลียนแบบการช่วยเหลือตนเองจากเพื่อนและผู้ใหญ่

ความสำเร็จเป็นสิ่งสำคัญ

• การทำได้ด้วยตนเอง
• เชื่อมั่นในตนเอง
• เรียนรู้ความรู้สึกที่ดี

หัดให้เด็กทำเอง

• ไม่ช่วยเหลือเกินความจำเป็น  
• เด็กให้ช่วยอะไรก็ช่วยแค่นั้น
• ไม่พูดว่า "หนูทำไม่ได้"  "หนูทำช้า"

ตารางทักษะการช่วยเหลือตนเองของเด็กแต่ละวัย

จะช่วยเมื่อไหร่

• เด็กจะมีบางวันที่ไม่อยากทำอะไร เช่น  หงุดหงิด เบื่อ ไม่ค่อยสบาย
• หลายครั้งเด็กจะขอความช่วยเหลือในสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปแล้ว
• เด็กรู้สึกว่ายังมีผู้ใหญ่ที่พึ่งได้  แต่ต้องได้รับความช่วยเหลือเฉพาะสิ่งที่เด็กต้องการ
• มักช่วยเด็กในช่วงกิจกรรม

ลำดับขั้นในการช่วยเหลือตนเอง

• แบ่งทักษะการช่วยเหลือตนเองออกเป็นขั้นย่อยๆ
• เรียงลำดับตามขั้นตอน

 ตัวอย่างการย่อยงาน  การเข้าส้วม

1.       เข้าไปในห้องน้ำ
2.       ดึงกางเกงลง
3.       ก้าวขึ้นไปนั่งบนส้วม
4.       ปัสสาวะหรืออุจจาระ
5.       ใช้กระดาษชำระเช็ดก้น
6.       ทิ้งกระดาษชำระในตะกร้า
7.       กดชักโครกหรือตักน้ำราด
8.       ดึงกางเกงขึ้น
9.       ล้างมือ
10.     เช็ดมือ
11.      เดินออกจากห้องส้วม

การวางแผนทีละขั้น

• ต้องแยกกิจกรรมเป็นขั้นย่อยๆให้ได้มากที่สุด

สรุป

• ครูต้องพยายามให้เด็กทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง
• ย่อยงานแต่ละอย่างเป็นขั้นๆ
• ความสำเร็จขั้นเล็กๆ นำไปสู่ความสำเร็จทั้งมวล
• ช่วยให้เด็กมีความมั่นใจในตนเอง
• เด็กพึ่งตนเองได้ รู้สึกเป็นอิสระ

 กิจกรรมเพลง

กิจกรรมต้นไม้แห่งชีวิต

จากกิจกรรมนี้ ทำให้เราทราบว่าเด็กมีภาวะความรู้สึกอย่างไร เด็กมีความคิดสร้างสรรค์เกิดขึ้น สนุกเพลิดเพลิน พัฒนาการใช้กล้ามเนื้อมัดเล็ก

การนำไปประยุกต์ใช้

1.        ให้อิสระเด็กทำสิ่งไม่ไปกดดันหรือพูดว่า"เด็กทำช้า"  "ทำไม่ได้"
2.        ไม่ช่วยเหลือเกินความจำเป็นเพราะเด็กจะทำเองไม่ได้
3.         การสอนแบบการย่อยงาน เพื่อให้เด็กช่วยเหลือตนเองได้
4.      กิจกรรมต้นไม้แห่งชีวิตสามารถนำไปใช้จัดกิจกรรมให้เด็กได้ เพราะ เป็นกิจกรรมง่ายๆช   ให้เด็กผ่อนคลาย ส่งเสริมให้เด็กได้มีจินตนาการและความคิดสร้างสรรค์
5.     การนำเพลงไปใช้สอนได้ เพราะ มีเนื้อเพลงที่สั้นเด็กจำได้ง่าย เหมาะสำหรับสอนเด็กร้องและเพลงยังมีส่วนช่วยสอนให้เด็กทำตามได้ตามเนื้อเพลงด้วย

การประเมิน

ประเมินตนเอง   แต่งกายเรียบร้อย  ตั้งใจฟังอาจารย์สอนเเละจดเนื้อหาเพิ่มเติม ตั้งใจทำกิจกรรมและเก็บอุปกรณ์เข้าที่เรียบร้อย  

ประเมินเพื่อน  เข้าห้องเรียนตรงต่อเวลา ทุกคนแต่งกายเรียบร้อย ตั้งใจทำกิจกรรมทุกคน

ประเมินอาจารย์   เข้าสอนตรงเวลา  แต่งกายสุภาพ สอนเข้าใจมีการยกเหตุการณ์ต่างๆเป็นตัวอย่างเพื่อให้เนื้อหาเข้าใจง่าย มีเกมกิจกรรมสนุกๆมาให้ทำเสมอไม่เครียด

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 8

วันที่ 9 มีนาคม  พ.ศ.2558

กิจกรรมที่ 1  กิจกรรมแบบทดสอบทางจิตวิทยา ทุ่งหญ้าสะวันนา

กิจกรรมที่ 2  VDO  ผลิบานผ่านมือครู "จังหวะกายจังหวะชีวิต"

เป็นวีดีโอที่มีกิจกรรมที่น่าสนใจสามารถนำไปใช้สอนเด็กพิเศษได้  ตัวอย่างกิจกรรม เช่น

• กิจกรรมลูกกลิ้ง
• กิจกรรมผึ้งย้ายรัง  (ใช้การเครื่องไหวร่างกาย จินตนาการ และบทบาทสมมุติ)
• กิจกรรมการหยิบ  ยก  ส่ง (ฝึกความพร้อม)
• กิจกรรมการใช้ห่วง โดยเด็กจะกระโดดเข้าออกจากห่วงได้
• กิจกรรม รับส่งลูกบอล (เด็กได้รู้จักทิศทาง เช่น การรับ ส่งลูกบอล)
• กิจกรรมกิ้งกือ (เพลง หอยโข่ง)

เนื้อหาที่เรียน การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

ทักษะทางภาษา

• การวัดความสามารถทางภาษา
• เข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นพูดไหม
• ตอบสนองเมื่อมีคนพูดด้วยไหม
• ถามหาสิ่งต่างๆไหม
• บอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไหม
• ใช้คำศัพท์ของตัวเองกับเด็กคนอื่นไหม

การออกเสียงผิด / พูดไม่ชัด

• การพูดตกหล่น
• การใช้เสียงหนึ่งแทนอีกสียง  
• ติดอ่าง 

การปฏิบัติของครูและผู้ใหญ่

• ไม่สนใจการพูดซ้ำหรือการออกเสียงไม่ชัด
• ห้ามบอกเด็กว่า”พูดช้าๆ”  “ตามสบาย”  “คิดก่อนพูด”
• อย่าขัดจังหวะขณะเด็กพูด
• อย่าเปลี่ยนการใช้มือข้างที่ถนัดของเด็ก
• ไม่เปรียบเทียบการพูดของเด็กกับเด็กคนอื่น
• เด็กที่พูดไม่ชัดอาจเกี่ยวข้องกับการได้ยิน

ทักษะพื้นฐานทางภาษา

• การสื่อความหมายโดยไม่ใช้คำพูด
• ทักษะการรับรู้ภาษา
• การแสดงออกทางภาษา

ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย

• การรับรู้ภาษามาก่อนการแสดงออกทางภาษา
• ภาษาที่ไม่ใช่คำพูดมาก่อนภาษาพูด
• ให้เวลาเด็กตอบ
• เป็นผู้ฟังที่ดีและโต้ตอบอย่างฉับไว
• เด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาจากการฟังเพียงอย่างเดียว
• ให้เด็กทำกิจกรรมกลุ่ม เด็กพิเศษได้มีแบบอย่างจากเพื่อน
• กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง
• เน้นวิธีการสื่อความหมายมากกว่าการพูด
• ใช้คำถามปลายเปิด
• เด็กพิเศษรับรู้ได้มากเท่าไหร่  ยิ่งพูดได้มากเท่านั้น
• ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

การสอนตามเหตุการณ์

ตัวอย่างการสอนตามเหตุการณ์

กิจกรรมที่ 3  ดนตรีบำบัดเด็กพิเศษ  

จับคู่ 2 คน จากนั้นฟังเสียงดนตรีที่อาจารย์เปิดแล้วให้ทั้งคู่ลากเส้นตรงไปพร้อมๆกันจนกว่าเสียงเพลงจะหยุด แล้วให้สังเกตดูเส้นที่ตัดกันให้ระบายสีลงไป

จากกิจกรรมเด็กได้

• ฝึกสมาธิและการสังเกต 
• เกิดทักทักษะด้านมิติสัมพันธ์ 
• ได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกันกับเพื่อน 
• มีความคิดสร้างสรรค์และจินตนาการ

การนำไปใช้

1. การนำกิจกรรมที่ได้จากการดู VDO ไปปรับใช้ในการสอนเด็กพิเศษหรือสอนเด็กปกติได้จริง
2. ขณะที่เด็ํกพูดไม่ควรขัดจังหวะ ควรดูที่การสือความหมายของเด็กมากกว่าการออกเสียง
3. การสอนตามเหตุการณ์ ใช้คำถามปลายเปิดเพื่อให้เด็กพูดในสิ่งที่ต้องการ และในบริบทที่เด็กทำถ้าเด็กทำไม่ได้ ครูเข้าไปช่วยประครองมือทำ

การประเมิน

ประเมินตนเอง   เข้าห้องตรงเวลา  แต่งกายเรียบร้อย  ตั้งใจเรียนจดเนื้อหาเพิ่มเติม ตั้งใจทำกิจกรรมในห้องเรียน

 ประเมินเพื่อน  ส่วนใหญ่เข้าเรียนตรงต่อเวลา  แต่งกายเรียบร้อย  ให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมและตอบคำถามเสมอ

ประเมินอาจารย์    แต่งกายสุภาพ  เข้าสอนตรงเวลา  มีเทคนิคในการสอนที่สนุกและทำให้การเรียนเข้าใจง่ายขึ้น

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 7 

วันที่ 2 มีนาคม  พ.ศ.2558

ความรู้ที่ได้รับ

กิจกรรมรถไฟแห่งชีวิต   

เป็นกิจกรรมก่อนเรียนโดยให้บรรยายความรู้สึกต่างๆจากคำถามที่ครูถามซึ่งเป็นคำถามทางจิตวิทยา สนุกๆ เพื่อให้ได้ผ่อนคลายก่อนเรียน

เนื้อหาที่เรียนในวันนี้ การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

1.ทักษะทางสังคม

• เด็กพิเศษที่ขาดทักษะทางสังคม ไม่ได้มีสาเหตุมาจากพ่อแม่
• การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าเด็กจะมีพัฒนาการต่างๆอย่างมีความสุข

กิจกรรมการเล่น

• การเล่นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ทักษะทางสังคม
• เด็กจะสนใจกันเองโดยอาศัยการเล่นเป็นสื่อ
• ในช่วงแรกๆ  เด็กจะไม่มองเด็กคนอื่นเป็นเพื่อน เเต่เป็นอะไรบางอย่างที่น่าสำรวจ สัมผัส ผลัก ดึง

ยุทธศาสตร์การสอน

• เด็กพิเศษหลายๆคนไม่รู้วิธีเล่น  ไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร
• ครูเริ่มต้นจากการสังเกตเด็กแต่ละคนอย่างเป็นระบบ 
• จะบอกได้ว่าเด็กมีทักษะการเล่นแบบใดบ้าง
• ครูจดบันทึก
• ทำแผน IEP ครูต้องรู้จักเด็กคนนั้นอย่างแท้จริงจึงจะเขียนได้

การกระตุ้นการเลียนเเบบและการเอาอย่าง

• วางแผนกิจกรรมการเล่นไว้หลายๆ อย่าง
• คำนึงถึงเด็กทุกคน
• ให้เล่นเป็นกลุ่มเล็กๆ 2-4 คน 
• เด็กปกติทำหน้าที่เหมือน"ครู" ให้เด็กพิเศษ

ครูปฏิบัติอย่างไรขณะเด็กเล่น

• อยู่ใกล้ๆ และเฝ้ามองอย่างสนใจ
• ยิ้มและพยักหน้าให้ เมื่อเด็กหันมาหาครู
• ไม่ชมเชยหรือสนใจเด็กมากเกินไป
• เอาวัสดุอุปรกรณ์มาเพิ่ม เพื่อยืดเวลาในการเล่น (การเอาของให้เด็กเล่น ควรให้จำนวนของเล่นครึ่งหนึ่ง ต่อเด็ก  )
• ให้ความคิดเห็นที่เป็นแรงเสริม

การให้เเรงเสริมทางสังคมในบริบทที่เด็กเล่น

• ครูพูดชักชวนให้เด็กร่วมเล่นกับเพื่อน
• ทำโดย"การพูดนำของครู"

ช่วยเด็กทุกคนให้รู้กฎเกณฑ์

• ไม่ง่ายเลยสำหรับเด็กพิเศษ
• การให้โอกาสเด็ก
• เด็กพิเศษต้องเรียนรู้สิทธิต่างๆเหมือนเพื่อนในห้อง
• ครูต้องไม่ใช้ความบกพร่องของเด็กพิเศษเป็นเครื่องต่อรอง

กิจกรรมดนตรีบำบัด เส้นและจุด

จากกิจกรรมดนตรีบำบัดเด็กพิเศษ    เป็นกิจกรรมที่ฝึกสมาธิได้ดีเมื่อเด็กได้ทำกิจกรรมนี้เเล้วเด็กจะได้พัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็ก ได้ทักษะการปรับตัวอยู่ร่วมกับเพื่อน เกิดความคิดสร้างสรรค์จินตนาการ และเสียงดนตรีก็ทำให้เด็กรู้สึกผ่อนคลาย อารมณ์ดีในการทำกิจกรรม

กิจกรรมร้องเพลง

การนำไปประยุกต์

1. เมื่อเด็กหันมาหาครูควรให้แรงเสริมโดยพยักหรือยิ้มให้
2. แก้ไขพฤติกรรมให้ความช่วยเหลือเด็กให้ตรงจุดปัญหาที่เด็กเป็น
3. ไม่อ้างให้เด็กพิเศษมีอภิสิทธิเหนือกว่าเด็กปกติ
4.  กิจกรรมดนตรีบำบัดนั้นสามารถนำไปใช้สอนสำหรับเด็กได้จริง มีประโยชน์สามารถพัฒนาได้ครบทั้ง4ด้าน

การประเมิน

ประเมินตนเอง   เเต่งกายเรียบร้อย เข้าเรียนตรงเวลา ตั้งใจเรียนและทำกิจกรรมอย่างตั้งใจ กิจกรรมสนุกสนาน ผ่อนคลายก่อนเข้าสู่บทเรียน

ประเมินเพื่อน  เข้าห้องเรียนตรงเวลา  แต่งกายเรียบร้อย ตั้งใจเรียนและจดบันทึกระหว่างเรียน ให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมและตอบคำถามต่างๆได้เมื่ออาจารย์ถาม

ประเมินอาจารย์  เข้าสอนตรงเวลา แต่งกายสุภาพ  มีกิจกรรมใหม่ๆ สนุกๆมาให้ทำเสมอ และมีเพลงที่หลากหลายมาสอนร้องในแต่ละสัปดาห์เสมอ 

บันทึกอนุทินครั้งที่ 6

วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากเป็นสัปดาห์ช่วงสอบกลางภาค 2/2558 

บันทึกอนุทินครั้งที่ 5
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ความรู้ที่ได้รับ 

กิจกรรมวันนี้

• ด้านซ้าย ถอดถุงมืออกมาแล้ววาดให้เหมือนจริง   
• ด้านขาว ให้สวมถุงมือและสเก็ตรูปมือ

  

             จากกิจกรรม  จะเห็นได้ว่าการบันทึกการสังเกตพฤติกรรมของเด็กไม่ควรใช้การจำ ควรบันทึกตามที่เด็กทำพฤติกรรมต่างๆในขณะนั้น  ทำให้ได้ข้อมูลที่ไม่คลาดเคลื่อน เปรียบเสมือนมือของเราที่เห็นอยู่ทุกวันแต่เราก็ยังไม่สามารถจดจำลายละเอียดได้ทั้งหมด  

  

เนื้อหาที่เรียนในวันนี้เรื่อง  การสอนเด็กพิเศษเเละเด็กปกติ

ทักษะของครูและทัศนคติ 

การฝึกเพิ่มเติม

• อบรมระยะสั้น หรือ สัมมนา 
• สื่อต่างๆ เช่น โทรทัศน์ครู

การเข้าใจภาวะปกติ

• เด็มักคล้ายคลึงกันมากกว่าแตกต่างกัน
• ครูมีปฏิสัมพันธ์กับเด็กปกติและเด็กพิเศษเท่ากัน
• รู้จักแต่เเต่ละคน (ควรจำชื่อจริง ชื่อเล่นเด็กให้ได้ทุกคน)
• มองเด็กให้เป็น"เด็ก"

การคัดแยกเด็กที่มีพัฒนาการช้า

     

           การเข้าใจพัฒนาการเด็กช่วยให้ ครูเข้าใจความเเตกต่างของเด็กแต่ละคนได้ง่าย

  

ความพร้อมของเด็ก

• วุฒิภาวะ
• เเรงจูงใจ
• โอกาส  

การสอนโดยบังเอิญ

• ให้เด็กเป็นฝ่ายเริ่ม
• เมื่อเด็กเข้าหาครูมากเท่าไหร่ยิ่งมีโอกาสในการสอนมากขึ้นเท่านั้น
• ครูต้องพร้อมที่จะพบเด็ก
• ครูต้องมีความสนใจเด็ก
• ครูต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อเด็ก
• ครูต้องมีอุปกรณ์และกิจกรรมที่ล่อใจเด็ก
• ครูต้องมีความตั้งใจจริงในการช่วยให้เด็กแต่ละคนได้เรียนรู้
• ครูต้องใช้เวลาในการติดต่อไม่นาน
• ครูต้องทำให้เป็นเรื่องสนุกสนานเด็กอยู่ด้วยจะได้สบายใจ

อุปกรณ์

• มีลักษณะง่ายๆ
• ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง
• เด็กพิเศษได้เรียนรู้จากการสังเกตและเลียนแบบเด็กปกติ
• เด็กปกติเรียนรู้ที่จะให้ความช่วยเหลือเด็กพิเศษ

ทัศนคติของครู 

1. ความยืดหยุ่น

• การเเก้แผนการสอนให้เหมาะสมกับสถานการณ์
• ยอมรับขอบเขตความสามารถของเด็กได้
• ครูต้องตอบสนองต่อเป้าหมายที่สำคัญที่สุดสำหรับเด็กแต่ละคน ข้อนี้สำคัญมาก!

2. การใช้สหวิทยาการ

• ใจกว้างต่อคำแนะนำของบุคคลอาชีพอื่นๆ
• สร้างความสัมพันธ์ระหว่างการบำบัดกับกิจกรรมในห้องเรียน

3.  เด็กทุกคนสอนได้

• เด็กเรียนไม่ได้เพราะไร้ความสามารถ ครูไม่ควรมองเด็กแบบข้อนี้!
• เด็กเรียนไม่ได้เพราะขาดโอกาส

4.  วิธีแสดงออกจากเเรงเสริมของผู้ใหญ่

• ตอบสนองด้วยวาจา เช่น คำชมต่างๆ
• การยืนหรือการนั่งใกล้เด็ก
• พยักหน้ารับ ยิ้ม  ฟัง
• สัมผัสทางกาย
• ให้ความช่วยเหลือ  ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

การเปลี่ยนพฤติกรรมและการเรียนรู้ 

เทคนิคการให้แรงเสริม

เเรงเสริมทางสังคมจากผู้ใหญ่

• ความสนใจของผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กนั้นสำคัญมาก
• มีแนวโน้มจะเพิ่มพฤติกรรมที่ดีของเด็ก และมักเป็นผลในทันที
• หากผู้ใหญ่ไม่สนใจพฤติกรรมที่ดีนั้นๆ ก็จะลดลงและหายไป

หลักการให้แรงเสริมในเด็กปฐมวัย

• ครูต้องให้แรงเสริมทันทีที่เด็กแสดงพฤติกรรมอันพึงประสงค์
• ครูต้องละเว้นความสนใจทันทีที่เด็กแสดงพฤติกรรมไม่พึงประสงค์
• ครูควรให้ความสนใจเด็กนานเท่าที่เด็กมีพฤติกรรมที่พึงประสงค์

การแนะนำหรือบอกบท (prompting)

• ย่อยงาน
• ลำดับความยากง่ายของงาน
• การลำดับงานเป็นการเสริมแรงเพื่อให้เด็กค่อยๆก้าวไปสู่ความสำเร็จ
• การบอกบทจะค่อยๆน้อยลงตามลำดับ

ขั้นตอนการให้แรงเสริม

• สังเกตและกำหนดจุดมุ่งหมาย
• วิเคราะห์งาน  กำหนดจุดประสงค์ย่อยๆในงานแต่ละขั้น
• สอนจากง่ายไปยาก
• ให้เเรงเสริมทันทีเมื่อเด็กทำได้ หรือเพื่อเด็กพยายามอย่างเหมาะสม
• ลดการบอกบท เมื่อเด็กเรียนรู้ที่จะก้าวในขั้นต่อไป
• ให้เเรงเสริมเฉพาะพฤติกรรมที่ไกล้เคียงกับเป้าหมายที่สุด
• ทีละขั้นไม่เร่งรัด"ยิ่งขั้นเล็กเท่าไหร่ ยิ่งดีเท่านั้น" 
• ไม่ดุหรือตี

การกำหนดเวลา

• จำนวนและความถี่ของแรงเสริมที่ให้กับพฤติกรรมการเรียนรู้ของเด็กต้องมีความเหมาะสม

ความต่อเนื่อง

• พฤติกรรมทุกอย่างในชีวิตประจำวันต่อเนื่องกันระหว่างพฤติกรรมย่อยๆหลายๆอย่างรวมกัน
• เช่น การเข้าห้องน้ำ  การนอนพักผ่อน  การหยิบและเก็บของ
• สอนแบบก้าวไปข้างหน้า หรือย้อนมาจากข้างหลัง

การลดหรือหยุดแรงเสริม

• ครูจะงดแรงเสริมกับเด็กที่มีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม
• ทำอย่างอื่นและไม่สนใจเด็ก
• เอาอุปกรณ์หรือของเล่นของไปจากเด็ก
• เอาเด็กออกจากการเล่น

ความคงเส้นคงวา

• ครูเริ่มกับเด็กมาอย่างไรต้องปฏิบัติแบบเดิมกับเด็ก

การนำไปใช้

1. การสังเกตเด็กต้องบันทึกพฤติกรรมที่เกิดขึ้นจริงและไม่ควรใช้การจำแล้วค่อยมาบันทึกเพราะจะทำให้ข้อมูลที่ได้คลาดเคลื่อน
2. การปรับตัวให้มีทัศนะคติที่ดีกับเด็กเชื่อว่าเด็กทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน
3. การนำการย่อยงานไปสอนเพื่อให้เด็กเข้าใจง่ายขึ้น
4. การนำเทคนิคการเสริมแรงและลดแรงเสริมไปใช้เพื่อให้เด็กมีพฤติกรรมที่พึงประสงค์

การประเมิน

ประเมินตนเอง   เข้าห้องตรงเวลา แต่งกายเรียบร้อย ตั้งใจเรียนและทำกิจกรรม  อาจจะพูดมากในเวลาเรียนบางครั้ง แต่ก็มีจดเนื้อหาเพิ่มเติมบ้าง เข้าใจในบทเรียน

ประเมินเพื่อน  เเต่งกายเรียบร้อย  เข้าเรียนตรงเวลา ตั้งใจเรียนมีจดเนื้อหาเพิ่มเติมและมีส่วนร่วมในการเรียน ตอบคำถามได้เมื่ออาจารย์ถาม  ช่วยเก็บอุปกรณ์หลังทำกิจกรรทำเสร็จ

ประเมินอาจารย์  อาจารย์ใจดี น่ารัก เป็นที่ปรึกษาของนักศึกษาได้ดี เข้าสอนตรงเวลา แต่งกายสุภาพ มีกิจกรรมมาให้ทำก่อนเรียนเสมอสอนเนื้อหาได้อย่างเข้าใจ และได้ทบทวนเพลงที่ืเคยร้องไป

บันทึกอนุทินครั้งที่ 4
วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

หมายเหตุ

   ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากอาจารย์ไปสัมนาทางวิชาการผู้บริหารสถานศึกษาและบุคคลากรทางการศึกษา เรื่อง"วิกฤติหรือโอกาสการศึกษาปฐมวัยไทยในเวทีอาเซียน"