บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 8

วันที่ 9 มีนาคม  พ.ศ.2558

กิจกรรมที่ 1  กิจกรรมแบบทดสอบทางจิตวิทยา ทุ่งหญ้าสะวันนา

กิจกรรมที่ 2  VDO  ผลิบานผ่านมือครู "จังหวะกายจังหวะชีวิต"

เป็นวีดีโอที่มีกิจกรรมที่น่าสนใจสามารถนำไปใช้สอนเด็กพิเศษได้  ตัวอย่างกิจกรรม เช่น

• กิจกรรมลูกกลิ้ง
• กิจกรรมผึ้งย้ายรัง  (ใช้การเครื่องไหวร่างกาย จินตนาการ และบทบาทสมมุติ)
• กิจกรรมการหยิบ  ยก  ส่ง (ฝึกความพร้อม)
• กิจกรรมการใช้ห่วง โดยเด็กจะกระโดดเข้าออกจากห่วงได้
• กิจกรรม รับส่งลูกบอล (เด็กได้รู้จักทิศทาง เช่น การรับ ส่งลูกบอล)
• กิจกรรมกิ้งกือ (เพลง หอยโข่ง)

เนื้อหาที่เรียน การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

ทักษะทางภาษา

• การวัดความสามารถทางภาษา
• เข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นพูดไหม
• ตอบสนองเมื่อมีคนพูดด้วยไหม
• ถามหาสิ่งต่างๆไหม
• บอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไหม
• ใช้คำศัพท์ของตัวเองกับเด็กคนอื่นไหม

การออกเสียงผิด / พูดไม่ชัด

• การพูดตกหล่น
• การใช้เสียงหนึ่งแทนอีกสียง  
• ติดอ่าง 

การปฏิบัติของครูและผู้ใหญ่

• ไม่สนใจการพูดซ้ำหรือการออกเสียงไม่ชัด
• ห้ามบอกเด็กว่า”พูดช้าๆ”  “ตามสบาย”  “คิดก่อนพูด”
• อย่าขัดจังหวะขณะเด็กพูด
• อย่าเปลี่ยนการใช้มือข้างที่ถนัดของเด็ก
• ไม่เปรียบเทียบการพูดของเด็กกับเด็กคนอื่น
• เด็กที่พูดไม่ชัดอาจเกี่ยวข้องกับการได้ยิน

ทักษะพื้นฐานทางภาษา

• การสื่อความหมายโดยไม่ใช้คำพูด
• ทักษะการรับรู้ภาษา
• การแสดงออกทางภาษา

ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย

• การรับรู้ภาษามาก่อนการแสดงออกทางภาษา
• ภาษาที่ไม่ใช่คำพูดมาก่อนภาษาพูด
• ให้เวลาเด็กตอบ
• เป็นผู้ฟังที่ดีและโต้ตอบอย่างฉับไว
• เด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาจากการฟังเพียงอย่างเดียว
• ให้เด็กทำกิจกรรมกลุ่ม เด็กพิเศษได้มีแบบอย่างจากเพื่อน
• กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง
• เน้นวิธีการสื่อความหมายมากกว่าการพูด
• ใช้คำถามปลายเปิด
• เด็กพิเศษรับรู้ได้มากเท่าไหร่  ยิ่งพูดได้มากเท่านั้น
• ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

การสอนตามเหตุการณ์

ตัวอย่างการสอนตามเหตุการณ์

กิจกรรมที่ 3  ดนตรีบำบัดเด็กพิเศษ  

จับคู่ 2 คน จากนั้นฟังเสียงดนตรีที่อาจารย์เปิดแล้วให้ทั้งคู่ลากเส้นตรงไปพร้อมๆกันจนกว่าเสียงเพลงจะหยุด แล้วให้สังเกตดูเส้นที่ตัดกันให้ระบายสีลงไป

จากกิจกรรมเด็กได้

• ฝึกสมาธิและการสังเกต 
• เกิดทักทักษะด้านมิติสัมพันธ์ 
• ได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกันกับเพื่อน 
• มีความคิดสร้างสรรค์และจินตนาการ

การนำไปใช้

1. การนำกิจกรรมที่ได้จากการดู VDO ไปปรับใช้ในการสอนเด็กพิเศษหรือสอนเด็กปกติได้จริง
2. ขณะที่เด็ํกพูดไม่ควรขัดจังหวะ ควรดูที่การสือความหมายของเด็กมากกว่าการออกเสียง
3. การสอนตามเหตุการณ์ ใช้คำถามปลายเปิดเพื่อให้เด็กพูดในสิ่งที่ต้องการ และในบริบทที่เด็กทำถ้าเด็กทำไม่ได้ ครูเข้าไปช่วยประครองมือทำ

การประเมิน

ประเมินตนเอง   เข้าห้องตรงเวลา  แต่งกายเรียบร้อย  ตั้งใจเรียนจดเนื้อหาเพิ่มเติม ตั้งใจทำกิจกรรมในห้องเรียน

 ประเมินเพื่อน  ส่วนใหญ่เข้าเรียนตรงต่อเวลา  แต่งกายเรียบร้อย  ให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมและตอบคำถามเสมอ

ประเมินอาจารย์    แต่งกายสุภาพ  เข้าสอนตรงเวลา  มีเทคนิคในการสอนที่สนุกและทำให้การเรียนเข้าใจง่ายขึ้น

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 7 

วันที่ 2 มีนาคม  พ.ศ.2558

ความรู้ที่ได้รับ

กิจกรรมรถไฟแห่งชีวิต   

เป็นกิจกรรมก่อนเรียนโดยให้บรรยายความรู้สึกต่างๆจากคำถามที่ครูถามซึ่งเป็นคำถามทางจิตวิทยา สนุกๆ เพื่อให้ได้ผ่อนคลายก่อนเรียน

เนื้อหาที่เรียนในวันนี้ การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

1.ทักษะทางสังคม

• เด็กพิเศษที่ขาดทักษะทางสังคม ไม่ได้มีสาเหตุมาจากพ่อแม่
• การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าเด็กจะมีพัฒนาการต่างๆอย่างมีความสุข

กิจกรรมการเล่น

• การเล่นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ทักษะทางสังคม
• เด็กจะสนใจกันเองโดยอาศัยการเล่นเป็นสื่อ
• ในช่วงแรกๆ  เด็กจะไม่มองเด็กคนอื่นเป็นเพื่อน เเต่เป็นอะไรบางอย่างที่น่าสำรวจ สัมผัส ผลัก ดึง

ยุทธศาสตร์การสอน

• เด็กพิเศษหลายๆคนไม่รู้วิธีเล่น  ไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร
• ครูเริ่มต้นจากการสังเกตเด็กแต่ละคนอย่างเป็นระบบ 
• จะบอกได้ว่าเด็กมีทักษะการเล่นแบบใดบ้าง
• ครูจดบันทึก
• ทำแผน IEP ครูต้องรู้จักเด็กคนนั้นอย่างแท้จริงจึงจะเขียนได้

การกระตุ้นการเลียนเเบบและการเอาอย่าง

• วางแผนกิจกรรมการเล่นไว้หลายๆ อย่าง
• คำนึงถึงเด็กทุกคน
• ให้เล่นเป็นกลุ่มเล็กๆ 2-4 คน 
• เด็กปกติทำหน้าที่เหมือน"ครู" ให้เด็กพิเศษ

ครูปฏิบัติอย่างไรขณะเด็กเล่น

• อยู่ใกล้ๆ และเฝ้ามองอย่างสนใจ
• ยิ้มและพยักหน้าให้ เมื่อเด็กหันมาหาครู
• ไม่ชมเชยหรือสนใจเด็กมากเกินไป
• เอาวัสดุอุปรกรณ์มาเพิ่ม เพื่อยืดเวลาในการเล่น (การเอาของให้เด็กเล่น ควรให้จำนวนของเล่นครึ่งหนึ่ง ต่อเด็ก  )
• ให้ความคิดเห็นที่เป็นแรงเสริม

การให้เเรงเสริมทางสังคมในบริบทที่เด็กเล่น

• ครูพูดชักชวนให้เด็กร่วมเล่นกับเพื่อน
• ทำโดย"การพูดนำของครู"

ช่วยเด็กทุกคนให้รู้กฎเกณฑ์

• ไม่ง่ายเลยสำหรับเด็กพิเศษ
• การให้โอกาสเด็ก
• เด็กพิเศษต้องเรียนรู้สิทธิต่างๆเหมือนเพื่อนในห้อง
• ครูต้องไม่ใช้ความบกพร่องของเด็กพิเศษเป็นเครื่องต่อรอง

กิจกรรมดนตรีบำบัด เส้นและจุด

จากกิจกรรมดนตรีบำบัดเด็กพิเศษ    เป็นกิจกรรมที่ฝึกสมาธิได้ดีเมื่อเด็กได้ทำกิจกรรมนี้เเล้วเด็กจะได้พัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็ก ได้ทักษะการปรับตัวอยู่ร่วมกับเพื่อน เกิดความคิดสร้างสรรค์จินตนาการ และเสียงดนตรีก็ทำให้เด็กรู้สึกผ่อนคลาย อารมณ์ดีในการทำกิจกรรม

กิจกรรมร้องเพลง

การนำไปประยุกต์

1. เมื่อเด็กหันมาหาครูควรให้แรงเสริมโดยพยักหรือยิ้มให้
2. แก้ไขพฤติกรรมให้ความช่วยเหลือเด็กให้ตรงจุดปัญหาที่เด็กเป็น
3. ไม่อ้างให้เด็กพิเศษมีอภิสิทธิเหนือกว่าเด็กปกติ
4.  กิจกรรมดนตรีบำบัดนั้นสามารถนำไปใช้สอนสำหรับเด็กได้จริง มีประโยชน์สามารถพัฒนาได้ครบทั้ง4ด้าน

การประเมิน

ประเมินตนเอง   เเต่งกายเรียบร้อย เข้าเรียนตรงเวลา ตั้งใจเรียนและทำกิจกรรมอย่างตั้งใจ กิจกรรมสนุกสนาน ผ่อนคลายก่อนเข้าสู่บทเรียน

ประเมินเพื่อน  เข้าห้องเรียนตรงเวลา  แต่งกายเรียบร้อย ตั้งใจเรียนและจดบันทึกระหว่างเรียน ให้ความร่วมมือในการทำกิจกรรมและตอบคำถามต่างๆได้เมื่ออาจารย์ถาม

ประเมินอาจารย์  เข้าสอนตรงเวลา แต่งกายสุภาพ  มีกิจกรรมใหม่ๆ สนุกๆมาให้ทำเสมอ และมีเพลงที่หลากหลายมาสอนร้องในแต่ละสัปดาห์เสมอ 

บันทึกอนุทินครั้งที่ 6

วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากเป็นสัปดาห์ช่วงสอบกลางภาค 2/2558 

บันทึกอนุทินครั้งที่ 5
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ความรู้ที่ได้รับ 

กิจกรรมวันนี้

• ด้านซ้าย ถอดถุงมืออกมาแล้ววาดให้เหมือนจริง   
• ด้านขาว ให้สวมถุงมือและสเก็ตรูปมือ

  

             จากกิจกรรม  จะเห็นได้ว่าการบันทึกการสังเกตพฤติกรรมของเด็กไม่ควรใช้การจำ ควรบันทึกตามที่เด็กทำพฤติกรรมต่างๆในขณะนั้น  ทำให้ได้ข้อมูลที่ไม่คลาดเคลื่อน เปรียบเสมือนมือของเราที่เห็นอยู่ทุกวันแต่เราก็ยังไม่สามารถจดจำลายละเอียดได้ทั้งหมด  

  

เนื้อหาที่เรียนในวันนี้เรื่อง  การสอนเด็กพิเศษเเละเด็กปกติ

ทักษะของครูและทัศนคติ 

การฝึกเพิ่มเติม

• อบรมระยะสั้น หรือ สัมมนา 
• สื่อต่างๆ เช่น โทรทัศน์ครู

การเข้าใจภาวะปกติ

• เด็มักคล้ายคลึงกันมากกว่าแตกต่างกัน
• ครูมีปฏิสัมพันธ์กับเด็กปกติและเด็กพิเศษเท่ากัน
• รู้จักแต่เเต่ละคน (ควรจำชื่อจริง ชื่อเล่นเด็กให้ได้ทุกคน)
• มองเด็กให้เป็น"เด็ก"

การคัดแยกเด็กที่มีพัฒนาการช้า

     

           การเข้าใจพัฒนาการเด็กช่วยให้ ครูเข้าใจความเเตกต่างของเด็กแต่ละคนได้ง่าย

  

ความพร้อมของเด็ก

• วุฒิภาวะ
• เเรงจูงใจ
• โอกาส  

การสอนโดยบังเอิญ

• ให้เด็กเป็นฝ่ายเริ่ม
• เมื่อเด็กเข้าหาครูมากเท่าไหร่ยิ่งมีโอกาสในการสอนมากขึ้นเท่านั้น
• ครูต้องพร้อมที่จะพบเด็ก
• ครูต้องมีความสนใจเด็ก
• ครูต้องมีความรู้สึกที่ดีต่อเด็ก
• ครูต้องมีอุปกรณ์และกิจกรรมที่ล่อใจเด็ก
• ครูต้องมีความตั้งใจจริงในการช่วยให้เด็กแต่ละคนได้เรียนรู้
• ครูต้องใช้เวลาในการติดต่อไม่นาน
• ครูต้องทำให้เป็นเรื่องสนุกสนานเด็กอยู่ด้วยจะได้สบายใจ

อุปกรณ์

• มีลักษณะง่ายๆ
• ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง
• เด็กพิเศษได้เรียนรู้จากการสังเกตและเลียนแบบเด็กปกติ
• เด็กปกติเรียนรู้ที่จะให้ความช่วยเหลือเด็กพิเศษ

ทัศนคติของครู 

1. ความยืดหยุ่น

• การเเก้แผนการสอนให้เหมาะสมกับสถานการณ์
• ยอมรับขอบเขตความสามารถของเด็กได้
• ครูต้องตอบสนองต่อเป้าหมายที่สำคัญที่สุดสำหรับเด็กแต่ละคน ข้อนี้สำคัญมาก!

2. การใช้สหวิทยาการ

• ใจกว้างต่อคำแนะนำของบุคคลอาชีพอื่นๆ
• สร้างความสัมพันธ์ระหว่างการบำบัดกับกิจกรรมในห้องเรียน

3.  เด็กทุกคนสอนได้

• เด็กเรียนไม่ได้เพราะไร้ความสามารถ ครูไม่ควรมองเด็กแบบข้อนี้!
• เด็กเรียนไม่ได้เพราะขาดโอกาส

4.  วิธีแสดงออกจากเเรงเสริมของผู้ใหญ่

• ตอบสนองด้วยวาจา เช่น คำชมต่างๆ
• การยืนหรือการนั่งใกล้เด็ก
• พยักหน้ารับ ยิ้ม  ฟัง
• สัมผัสทางกาย
• ให้ความช่วยเหลือ  ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

การเปลี่ยนพฤติกรรมและการเรียนรู้ 

เทคนิคการให้แรงเสริม

เเรงเสริมทางสังคมจากผู้ใหญ่

• ความสนใจของผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กนั้นสำคัญมาก
• มีแนวโน้มจะเพิ่มพฤติกรรมที่ดีของเด็ก และมักเป็นผลในทันที
• หากผู้ใหญ่ไม่สนใจพฤติกรรมที่ดีนั้นๆ ก็จะลดลงและหายไป

หลักการให้แรงเสริมในเด็กปฐมวัย

• ครูต้องให้แรงเสริมทันทีที่เด็กแสดงพฤติกรรมอันพึงประสงค์
• ครูต้องละเว้นความสนใจทันทีที่เด็กแสดงพฤติกรรมไม่พึงประสงค์
• ครูควรให้ความสนใจเด็กนานเท่าที่เด็กมีพฤติกรรมที่พึงประสงค์

การแนะนำหรือบอกบท (prompting)

• ย่อยงาน
• ลำดับความยากง่ายของงาน
• การลำดับงานเป็นการเสริมแรงเพื่อให้เด็กค่อยๆก้าวไปสู่ความสำเร็จ
• การบอกบทจะค่อยๆน้อยลงตามลำดับ

ขั้นตอนการให้แรงเสริม

• สังเกตและกำหนดจุดมุ่งหมาย
• วิเคราะห์งาน  กำหนดจุดประสงค์ย่อยๆในงานแต่ละขั้น
• สอนจากง่ายไปยาก
• ให้เเรงเสริมทันทีเมื่อเด็กทำได้ หรือเพื่อเด็กพยายามอย่างเหมาะสม
• ลดการบอกบท เมื่อเด็กเรียนรู้ที่จะก้าวในขั้นต่อไป
• ให้เเรงเสริมเฉพาะพฤติกรรมที่ไกล้เคียงกับเป้าหมายที่สุด
• ทีละขั้นไม่เร่งรัด"ยิ่งขั้นเล็กเท่าไหร่ ยิ่งดีเท่านั้น" 
• ไม่ดุหรือตี

การกำหนดเวลา

• จำนวนและความถี่ของแรงเสริมที่ให้กับพฤติกรรมการเรียนรู้ของเด็กต้องมีความเหมาะสม

ความต่อเนื่อง

• พฤติกรรมทุกอย่างในชีวิตประจำวันต่อเนื่องกันระหว่างพฤติกรรมย่อยๆหลายๆอย่างรวมกัน
• เช่น การเข้าห้องน้ำ  การนอนพักผ่อน  การหยิบและเก็บของ
• สอนแบบก้าวไปข้างหน้า หรือย้อนมาจากข้างหลัง

การลดหรือหยุดแรงเสริม

• ครูจะงดแรงเสริมกับเด็กที่มีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม
• ทำอย่างอื่นและไม่สนใจเด็ก
• เอาอุปกรณ์หรือของเล่นของไปจากเด็ก
• เอาเด็กออกจากการเล่น

ความคงเส้นคงวา

• ครูเริ่มกับเด็กมาอย่างไรต้องปฏิบัติแบบเดิมกับเด็ก

การนำไปใช้

1. การสังเกตเด็กต้องบันทึกพฤติกรรมที่เกิดขึ้นจริงและไม่ควรใช้การจำแล้วค่อยมาบันทึกเพราะจะทำให้ข้อมูลที่ได้คลาดเคลื่อน
2. การปรับตัวให้มีทัศนะคติที่ดีกับเด็กเชื่อว่าเด็กทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน
3. การนำการย่อยงานไปสอนเพื่อให้เด็กเข้าใจง่ายขึ้น
4. การนำเทคนิคการเสริมแรงและลดแรงเสริมไปใช้เพื่อให้เด็กมีพฤติกรรมที่พึงประสงค์

การประเมิน

ประเมินตนเอง   เข้าห้องตรงเวลา แต่งกายเรียบร้อย ตั้งใจเรียนและทำกิจกรรม  อาจจะพูดมากในเวลาเรียนบางครั้ง แต่ก็มีจดเนื้อหาเพิ่มเติมบ้าง เข้าใจในบทเรียน

ประเมินเพื่อน  เเต่งกายเรียบร้อย  เข้าเรียนตรงเวลา ตั้งใจเรียนมีจดเนื้อหาเพิ่มเติมและมีส่วนร่วมในการเรียน ตอบคำถามได้เมื่ออาจารย์ถาม  ช่วยเก็บอุปกรณ์หลังทำกิจกรรทำเสร็จ

ประเมินอาจารย์  อาจารย์ใจดี น่ารัก เป็นที่ปรึกษาของนักศึกษาได้ดี เข้าสอนตรงเวลา แต่งกายสุภาพ มีกิจกรรมมาให้ทำก่อนเรียนเสมอสอนเนื้อหาได้อย่างเข้าใจ และได้ทบทวนเพลงที่ืเคยร้องไป

บันทึกอนุทินครั้งที่ 4
วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

หมายเหตุ

   ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากอาจารย์ไปสัมนาทางวิชาการผู้บริหารสถานศึกษาและบุคคลากรทางการศึกษา เรื่อง"วิกฤติหรือโอกาสการศึกษาปฐมวัยไทยในเวทีอาเซียน"

บันทึกอนุทินครั้งที่ 3
วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2558

ความรู้ที่ได้รับ

   วันนี้ตอนเริ่มเรียนอาจารย์ให้วาดรูปดอกบัวตามแบบที่นำมาให้ดูพร้อมทั้งเขียนบรรยายตามสิ่งที่เห็นลงไป 

   จากนั้นเริ่มเข้าสู่บทเรียนโดยวันนี้เรียน

เรื่องบทบาทครูปฐมวัยในชั้นเรียนรวม

สิ่งที่ครูไม่ควรทำ
- ครูไม่ควรวินิจฉัยตัดสินใจโดยดูจากอาการหรือสัญญาณบางอย่างของเด็กได้ เพราะครูไม่ใช่แพทย์ที่จะตรวจโรคหรือวินิจฉัยอย่างละเอียดได้ดั้งนั้นสิ่งที่ครูวินิจฉัยอาจจะผิดพลาดและนำไปสู่ความเข้าใจผิดได้
- ครูไม่ควรตั้งชื่อ/ฉายาหรือระบุประเภทของเด็กควรมองให้เป็นเหมือนเด็กปกติคนหนึ่ง เพราะจะทำให้เด็กรู้สึกไม่ดีหรือมีปมด้อยและเพื่อนๆอาจล้อเด็กตามที่ครูเรียกจะเป็นสิ่งที่อยู่กับเด็กตลอดไป
- ครูไม่ควรบอกผู้ปกครองว่าด็กมีบางอย่างผิดปกติ เพราะผู้ปกครองย่อมทราบว่าลูกมีความผิดปกติและไม่ต้องการฟังในสิ่งที่ตนรู้อยู่แล้ว ครูจึงควรที่จะรายพฤติกรรมด้านบวกของเด็กว่าเด็กทำอะไรได้บ้างและควรช่วยให้ผู้ปกครองมีความหวังและแนวทางที่จะพัฒนาเด็ก

สิ่งที่ครูควรทำ
- ชี้ให้เห็นถึงพฤติกรรมของเด็กที่เกี่ยวกับพัฒนาการทั้ง 4 ด้าน
- ให้คำแนะนำในการหาบุคลากรที่เหมาะสมในการประเมินผลหรือวินิจฉัย (อย่างอ้อมๆ)
- สังเกตเด็กอย่างมีระบบเพราครูได้อยู่ใกล้ชิดกับเด็กในช่วงเวลาที่ยาวนานจึงได้เห็นพฤติกรรมของเด็กอยู่ตลอดเวลาต่างจากแพทย์และนักจิตวิทยาดั้งนั้นครูจึงเป็นผู้สังเกตอย่างมีระบบได้ดีที่สุด
- จดบันทึกพฤติกรรมเด็กเป็นช่วงๆ

การบันทึกการสังเกต
- การนับอย่างง่าย คือการนับพฤติกรรมผิดปกติของเด็กเป็นจำนวนครั้งในหนึ่งวัน/ชั่วโมง
- การบันทึกต่อเนื่อง คือการจดบันทึกพฤติกรรมรายละเอียดทุกอย่างที่เห็นในช่วงเวลาหรือกิจกรรมหนึ่งโดยไม่เข้าไปยุ่งหรือช่วยเหลือเด็ก
- การบันทึกไม่ต่อเนื่อง คือการบันทึกพฤติกรรมเด็กอย่างสั้นๆลงในบัตรเล็กๆเพื่อความรวดเร็วในการบันทึก

*ในการบันทึกแต่ละครั้งครูควรบันทึกตามสิ่งที่เห็นไม่ควรบันทึกตามความรู้สึกหรืออารมณ์ของตนเอง พฤติกรรมผิดปกติและไม่ดีบางอย่างอาจเป็นพฤติกรรมที่เด็กปกติก็ทำหรืออาจเป็นพฤติกรรมที่ไม่ได้ขัดขวางต่อการเรียนรู้ครูจึงไม่ควรห้ามและมองข้ามไป

จากนั้นอาจารย์อาจารย์ให้นำรูปดอกบัวที่แต่ละคนวาดและเขียนอธิบายตามสิ่งที่่เห็น มาดูและชี้ให้เห็นถึงการจดบันทึพฤติกรรมเด็กควรจดตามสิ่งที่เห็นไม่ใช่สิ่งที่รู้สึก

ท้ายชั่วโมงอาจารย์สอนร้องเพลง

 1 เพลงฝึกกายบริหาร
 2 เพลงผลไม้
 3เพลงกินผักกัน
 4เพลงดอกไม้
 5เพลงจ้ำจี้ผลไม้

การนำไปประยุกต์ใช้

1 .ใช้ในการสังเกตและจดบันทึกพฤติกรรมเด็ก
2. ใช้เป็นแนวในการแนะนำผู้ปกครอง
3. สื่อสารกับผู้ปกครองอย่างเข้าใจ

การประเมินในห้องเรียน

ตนเอง : ตั้งใจทำกิจกรรมมีการจดบันทึกขณะเรียน
เพื่อน : แต่งกายเรียบร้อยตั้งใจเรียน
อาจารย์ : สอนเข้าใจง่าย

บันทึกอนุทินครั้งที่ 2
วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2558

ความรู้ที่ได้รับ

   วันนี้อาจารย์สอนในหัวข้อ เกี่ยวกับรูปแบบการจัดการศึกษา ที่เกี่ยวข้องกับวิชาการจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวม มี2รูปแบบด้วยกัน คือ
   การศึกษาแบบเรียนร่วม(Integrated Education Mainstreaming) คือการที่ศูนย์การศึกษาพิเศษหรือหน่วยงานเฉพาะทาง ประสานงานกับโรงเรียนต่างๆ เพื่อที่จัดให้เด็กภายใต้การดูแลควบคุมเข้าไปเรียนร่วมกับเด็กทั่วไปในโรงเรียนปกติ ที่มีกิจกรรมให้เด็กพิเศษและเด็กปกติทั่วไปได้ทำร่วมกัน โดยมีครูปฐมวัยและครูการศึกษาพิเศษร่วมมือกัน มีทั้งการเรียนในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง และการเรียนแบบเต็มเวลา
   การเรียนร่วมบางเวลา(Integration) การจัดให้เด็กที่มีความพิการในระดับปานกลาง จนถึงระดับมากเข้ามาเรียนในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบางวิชาที่สามารถทำกิจกรรมร่วมกับเด็กปกติได้ ส่วนใหญ่จะเป็นวิชา ดนตรี พละศึกษา ศิลปะ ขึ้นอยู่กับความผิดปกติของแต่ละบุคคล
   การเรียนร่วมเต็มเวลา(Mainstreaming) การจัดให้เด็กที่มีความพิการในระดับปานกลางค่อนไปถึงระดับน้อย เข้าเรียนในโรงเรียนปกติตลอดเวลา ได้เรียนรู้และทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่นเหมือนเด็กปกติทั่วไป ไม่ได้รับสิทธิหรือการดูแลเป็นพิเศษ
   การศึกษาแบบเรียนรวม(Inclusive Education) เป็นการจัดการศึกษาที่ให้เด็กพิเศษเข้ามาเรียนรวมกับเด็กปกติในโรงเรียนทั่วไป โดยรับเข้าเรียนรวมกันตั้งแต่เริ่มการศึกษา จัดให้มีบริการพิเศษตามความต้องการและความเหมาะสมของแต่ละบุคคล โดยโรงเรียนไม่สามารถปฏิเสธการรับเข้าเรียนได้

การนำไปประยุกต์ใช้

1. สามารถจัดกิจที่เหมาะสมกับความต้องการของเด็กแต่ละคน
2. ให้ความรัก ความเข้าใจในตัวเด็กพิเศษ
3. ส่งเสริมให้เด็กช่วยเหลือตนเองได้

ประเมินการเรียนการสอน

ตนเอง : แต่งกายเรียบร้อย เข้าเรียนตรงเวลา ตั้งใจเรียนมีการจดเนื้อหาเพิ่มเติม
เพื่อน : ตั้งใจเรียน แต่งกายถูกระเบียบ และมีการจดบันทึก
อาจารย์ : เข้าสอนตรงเวลา มีการยกตัวอย่างในการสอนทำให้เข้าใจมากขึ้น